SGP Goedereede

Gods oordelen aangekondigd. Dat was het thema van de tijdrede, die ds. A.A. Egas uit Middelharnis op woensdagavond 17 januari in Eben-Haëzer te Ouddorp verzorgde voor de kiesvereniging van de SGP in Goedereede. Vanuit Ezechiël 21 trok hij lijnen naar de actualiteit van vandaag.

In het jaar 597 voor Christus nam koning Nebukadnezar Jeruzalem in en voerde de inwoners van Israël naar Babel. Het was voornamelijk de adel van het volk die weggevoerd werd, aldus dominee Egas. De armen mochten blijven. Over hen stelde Nebukadnezar een vazalkoning aan: Zedekia. Op hem stelden de ballingen hun hoop. Ze hoopten dat Zedekia zich zou weten te ontworstelen aan de greep van Nebukadnezar en hen zou bevrijden.
Tevergeefse hoop. De Heere gaf de profeet Ezechiël, die ook tot de weggevoerden behoorde, de opdracht om te wenen. Hij moest het oordeel aankondigen. Het zwaard zou tegen Jeruzalem komen. Zedekia zou de ballingen niet verlossen; zijn koningschap zou vergaan. Hierin ligt de eerste geestelijke les voor vanavond, zei dominee Egas. Ezechiël ging gebukt onder het oordeel dat de Heere hem aankondigde. Is er bij ons bewogenheid en verdriet in het hart dat de oordelen ook over Nederland komen? Gaan raadsleden en ambtsdragers gebukt onder de toenemende goddeloosheid in ons land?

Oorzaken

Waarom moest Ezechiël het oordeel aankondigen? In hoofdstuk 22 wordt de oorzaak hiervoor genoemd. Jeruzalems zonden waren tenhemelschreiend. Bloedvergieten, sabbatsontheiliging en onzedelijkheid waren aan de orde van de dag. Daarom stuurde de Heere het zwaard in de persoon van de koning van Babel. Nebukadnezar trok met een leger op naar Jeruzalem om het te verwoesten. Tegen dat zwaard hielp het geheime bondgenootschap niet dat Zedekia met de koning van Egypte gesloten had. Het volk lachte echter om deze oordeelsaankondiging.
Dominee Egas wees op de overeenkomsten tussen de zonden in Jeruzalem en de zonden in onze dagen. Ook in onze tijd eren de kinderen de ouders niet meer. Het gezag struikelt op de straten; onze gezagsstaat is steeds meer een onderhandelingsstaat geworden. De weduwen worden verdrukt door wetgeving die alleenstaande moeders verplicht te werken. De zondagen worden ontheiligd door de verruiming van de Winkeltijdenwet. En niet alleen in de wereld, ook in het kerkelijk leven is er veel aan de hand. Recent de scheuring in de Vaderlandse kerk. De kerk is geen stad meer op een berg. De godsdienst wordt steeds meer oppervlakkig.
Ook in ons persoonlijk leven halen we de oordelen van God over ons heen. Hoeveel eden hebben wij al niet gezworen: ons jawoord bij belijdenis, huwelijk en doop? En hoe vaak hebben we deze beloften al niet gebroken, net zoals Zedekia zijn belofte aan Nebukadnezar verbrak? Maar evenals het geheime verbond met Egypte hem niet hielp, zal ook ons geheime verbond met de vorst der duisternis ons niet helpen om de oordelen van God te ontkomen. Of lachen wij erom, zoals het volk Israël? Leven we eraan voorbij? Ook wij mogen wel wenen…

Inhoud

De inhoud van de oordelen wordt genoemd in vers 26: “doe dien hoed weg en hef die kroon af.” De hoed wijst op de priesterhoed van Aäron. De Heere zal de tempel wegdoen. Gods aanwezigheid zal er niet meer zijn. De kroon wijst op het koningsschap van het huis van David. Er zal geen Davidszoon meer op de troon zitten.
Weer zijn er parallellen met onze tijd. Ook in onze tijd zijn deze oordelen zichtbaar. De kerk wordt steeds meer naar de rand van de samenleving gedrongen. Een voorbeeld: in Almere is nog slechts 2% van de inwoners bij een kerkgenootschap aangesloten. En wat is er van ons koningshuis over? Waar is de gezindheid van Willem van Oranje, die met de potentaat der potentaten een vast verbond sloot?

Belofte

De oordeelsaankondiging houdt echter ook een belofte in: totdat Hij kome (vers 27). Christus zal komen, en Hij zal de kroon waardig dragen. In alle benauwdheid van de oordelen zal Hij Zijn kerk veilig thuisbrengen.

G.A. Koese

Terug naar overzicht