SGP Goedereede

Open vensters tegen Jeruzalem aan (Dan. 6 vs. 11m)

Er is niets nieuws onder de zon. Lezend, beter: schatgravend in de Bijbel, sta je steeds weer verwonderd dat Gods Woord ons confronteert met de gebeurtenissen en omstandigheden van onze tijd. Zo ook in het tekstgedeelte dat voor ons ligt: Daniël 6.

Waren er toen tegenover de vele rijksgroten en volksvertegenwoordigers, die de wereld en vooral zichzelf dienden, maar enkelen die hun verantwoordelijkheid voor God en de naaste kenden, het is nu niet veel anders. Wat was in Daniëls tijd hét kenmerkende verschil tussen hem met zijn drie vrienden en de anderen die bestuursverantwoordelijkheid hadden? Het staat in onze tekst: Open vensters tegen Jeruzalem aan.

Het geheim van Daniël en de zijnen bestond hierin, dat zij een open verbinding met de hemel hadden en daar meerdere malen per dag tijd voor namen om toegang te zoeken en te vinden. Voor de gelovige Jood van toen bleef het centrum van de dienst aan de levende God de tempel te Jeruzalem, ook al lag die in Daniëls tijd in puin. Dat immers was de plaats die de HEERE Zelf verkoren had; daar werden eens de offers gebracht en van daar sprak God van boven het verzoendeksel. Geen verbod of bevel, zelfs geen leeuwenkuil kon Daniël weerhouden de gemeenschap met de God Die te Jeruzalem woont te zoeken, ook al zou dat door 1000 wetten van Meden en Perzen verboden worden.

En de HEERE? Uit het boek Daniël blijkt, dat Hij geen ledig en machteloos toeschouwer is. Babel lag ver verwijderd van Jeruzalem; nog erger: stond en staat nog tegenover Jeruzalem. Doch zelfs in Babel had en heeft de God van hemel en aarde Zijn dienaars en werd en wordt er, al was en is het dan maar door een enkeling, eigen onwaardigheid en schuld beleden en om Gods kracht en genade gestreden.

En de les uit deze geschiedenis voor onze tijd? Zijn er nog, ook binnen de SGP, open vensters tegen Jeruzalem aan? Hebben wij als dienaren van de levende God in deze tijd niet veel meer dan een klaagmuur? Zie, meer dan Daniël is hier, namelijk Jezus, De Zaligmaker van en voor een wereld verloren in zonden en schuld. Hij heeft de plaats ingenomen, niet in een tempel met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemel. Geen mens noch duivel, geen macht, kracht noch wet kan Hem van die plaats doen verdwijnen. Ook is er niemand, noch in de hemel, of op de aarde, of onder de aarde, die de toegang tot dit hemelse Jeruzalem kan afsluiten. En al tracht de overste dezer wereld met zijn machtige dienaren dan de vensters naar Jeruzalem te blinderen: Ook nu geldt het zegelied uit Rom. 8: Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? Lezer, ik vrees wel eens, dat de kousevoeten waarop satan in onze tijd komt, meer schade doet aan het gebedsleven van de kerkgangers van nu dan de leeuwenkuilen en brandstapels van weleer. We hebben het immers zo goed en in ons landje draagt onze zusterpartij de CU mede regeringsverantwoordelijkheid. O ja, het extreme (extreem althans naar de gangbare mening) moet je dan wel opgeven; dat past, net zo min als in Daniëls tijd, niet meer in de 21-ste eeuw. Echter, als je je door de moderne Dariussen laat gezeggen, kan je wellicht nog als remmende factor dienen….

Zou dit en verdere dergelijke uitvluchten het antwoord zijn dat Daniël toen en zij die nu open vensters tegen Jeruzalem aan hebben van de HEERE horen? De vraag stellen, is het antwoord weten: Ik ben met ulieden (met hen die open vensters tegen Jeruzalem aan hebben) al de dagen, tot de voleinding der wereld. Matt. 28 vs. 20).

ds. C. Oorschot - Stellendam