SGP Goedereede

Raadslid Human heeft bijzondere herinneringen aan watersnoodramp 55 jaar geleden

Het was dit jaar 55 jaar geleden dat de ramp over het zuidwestelijk deel van Nederland zich voltrok. Een onuitwisbare herinnering voor dhr. T. Human.

Hoe oud was u tijdens de ramp? Ik was een jongen van zeven jaar. Ondanks deze leeftijd heb ik de ramp zeer bewust meegemaakt. Je vergeet het nooit meer en het heeft ook diepe indruk op me gemaakt, als zoveel kinderen en oudere mensen zo onverwacht en in zo’n korte tijd door het water uit het leven worden weggenomen. Dan zie je het leven is een damp en de dood wenkt ieder uur ook als je zeven jaar bent.

Kunt u in het kort vertellen hoe bij u in het gezin de ramp begon? Moeder was al enige tijd bevreesd dat er iets zou gaan gebeuren al wist ze niet wat het zou zijn. Ondanks de storm zijn we die zaterdagavond toch naar bed gegaan. Om ongeveer kwart over vier werd op het raam van de slaapkamer van mijn ouders getikt door onze knecht Jan Breederveld die ons kwam waarschuwen dat het water al zo hoog stond en we zo snel mogelijk naar Melissant moesten gaan. Onze knecht nam een tractor mee om met zijn gezin via de Langeweg naar Melissant te vluchten.

Hoe was uw eerste reactie toen u, als kleine jongen uit bed gehaald werd op die 1 februari-nacht? Toen moeder ons kwam roepen was mijn eerste vraag “Zijn de Russen er?” Dit vanwege de gespannen oost-west verhouding in Europa. Maar toen ik hoorde dat het water kwam en door vader de dieren werden losgesneden zei ik: “Hadden we maar een ark”.

Waar zijn jullie toen naar toe gevlucht? Naar Melissant, omdat dit dorp hoger ligt dan Stellendam. Vader reed met ons ook de Langeweg in maar ging via de zomerweg en de plaatweg naar Melissant. Onze knecht die voor ons was weggereden is in de Langeweg rechtdoorgereden en kreeg onderweg het water van de Damdijk die was doorgebroken, waardoor hij met zijn gezin verdronk… Ruim dertig jaar was hij aan onze familie verbonden geweest. Hij was getrouw tot aan de dood. Meerdere gezinnen uit Stellendam zijn gaan vluchten richting Melissant, waarvan velen zijn verdronken. Auto’s waren er nog maar enkele zodat de meeste zijn gaan lopen en door het water zijn overvallen.

Heeft u nog wonderlijke herinneringen aan de ramp? Na de rampnacht dacht ik aan het psalmversje dat ik voor maandag op school moest leren: Ps 103 vers 5:
Hij zal Zijn volk niet eindeloos kastijden;
Noch eeuwiglijk Zijn gramschap ons doen lijden;
Hij is het die ons zijne vriendschap biedt;
Hij handelt nooit met ons naar onze zonden;
Hoe zwaar, hoe lang wij ook zijn wetten schonden;
Hij straft ons, maar naar onze zonden niet.
Inplaats van ’s maandags het versje op te zeggen stond de school in het water en mijn klasgenootjes zaten verspreid door Nederland (geëvacueerd).

Wat wilt u ons meegeven n.a.v. de ramp? Ik geef jullie de raad mee niet alleen bezig te zijn met ons dagelijks werk en onze toekomst, maar ook terug te kijken naar het verleden. Want uit de Watersnoodramp kunnen lessen geleerd worden, we hebben hier geen blijvende s tad en moeten altijd voor- en toebereid zijn.

door: Herbert Tanis & Niek Flikweert