SGP Goedereede

Zinloos geweld

Ik toch heb mijn Koning gezalfd over Sion, de berg Mijner heiligheid (Ps. 2:6) We hebben een tekst uit een Psalm voor ons liggen. Het gaat er heftig aan toe. Men gaat behoorlijk tekeer. Dwaasheid en razernij zogezegd. De heidenen woeden en de volken verzinnen niets anders dan ijdelheid. Men is op oorlogspad. Men smeedt snode plannen. Het is op de HEERE en Zijn Gezalfde gemunt. Tegen die twee met Name keert men zich.

Het geweld wordt op de HEERE en Zijn Gezalfde uitgeoefend. Want men voelt zich aan handen en voeten gebonden en van die banden wil men zich ontdoen. Voor de goede orde en om misver-standen te voorkomen: wij zijn het dus die zo tekeer gaan. Een Psalm van Israëls God wijst de heidenen aan, identificeert de volken. We moeten er vooral niet aan voorbij lezen: de Heere weet wat koningen en presidenten, prinsen en landvoogden, regeermachten en de onderdanen in hun schild voeren. In hun levensboezem heerst en leeft er opstand. Om het duidelijk te zeggen: we willen beslist niet – en dat niemand uitgezonderd – dat de HEERE Koning over ons is. We stellen echt geen prijs op Gods Gezalfde, op de volkomen Zaligmaker. We zeggen dat we van Zijn heerschappij niet gediend zijn. Hij mag in geringe mate Zijn Priesterambt vervullen maar dan toch zeker niet Zijn regeerambt. En toch … moet het er van komen! Vroeg of laat. Gisteren, heden of … als de genadetijd voorbij is: te laat. Onze opstand, rebellie, eigen-wijsheid, eigenzinnigheid … het is belachelijk, bespottelijk: Die in de hemel woont zal lachen, de HEERE zal hen bespotten! Wat een dwaze activiteiten, wat een zinloze bezigheden, wat een vruchteloze inspanningen: Zijn touwen van ons te werpen. Zin-loos geweld. Het haalt helemaal niks uit. In werkelijkheid komen we alleen maar vaster te zitten, trekken we – in de slechtste zin van het Woord – de knellende banden strakker aan. Het zal niet helpen en niet baten. Het zal nooit lukken. Want de HEERE Zijn besluit staat vast.

De HEERE Zijn werk houdt stand. Vastberaden en vastbesloten klinkt het: Ik heb Mijn Koning gezalfd over Sion, de berg Mijner heiligheid. De geboren Koning der Joden is zo weerloos niet als de wereld Hem voorstelt. Hij houdt de erfzonde van Zich. Hij trekt het terrein van de boze op, Hij gaat de wereld die in duisternis ligt in, om de satan de oorlog te verklaren. Hij heeft overwonnen. Hij heeft de duivel overwon-nen. Hij heeft de dood overwonnen. Hij, Jezus Christus, spreekt veelbelovend: ‘De poorten van de hel zullen Mijn Gemeente niet overweldigen’. Tijden kun-nen onheilspellend lijken. Voor het blote oog is het christendom in Europa op retour. Het heeft ogenschijnlijk de beste tijd gehad. De grote vergissing! Er wordt gebrald, de tegenstand wordt erger en gemener, maar Die Kind geweest is en Die in de dood geweest is en Die ten hemel gegaan is, is op retour. Hij komt weder. Zalig als we onze strijdbijl door Gods Geest gaan begraven, als we onze wapens bij de HEERE inleveren, als we met onze bange ziel tot de berg van Gods heiligheid gaan … Om Gods gunst te verbeiden, om Gods genade te ontvangen. De verliezer is de overwinnaar. Overwinnen met Christus. Een kus van de Zoon, een kus op de liefelijke mond van Gods Liefste: vrede, vrede! Het is een gezegend verlies waarbij de wetenschap is: het Beste komt nog.

De Heere regeert.
De hoogste tijd om te capituleren en te blijven buigen!
Dat is zinvol leven!

ds. J.W. van Estrik - Goedereede