SGP Goedereede

Afgelopen weken werden we weer prominent geconfronteerd met het woord tolerantie en meer nog met de leef- en denkwerelden die erachter zaten. Ik doel dan op de voorgenomen benoeming van een burgemeester in een Zuid-Hollandse gemeente.

Even er tussendoor; De discussie over met name het begrip tolerantie wordt met enige regelmaat gevoerd tot zelfs in de Tweede Kamer toe, maar als dan de uitspraak wordt gedaan 'de intolerantie van de toleranten' heb ik daar eigenlijk nog nooit een reactie op gehoord. Vreemd eigenlijk want het is niet niks wat je dan zegt. Maar goed, daarover wilde ik het nu niet hebben.

Wat mij het meeste opviel bij eerder genoemde berichten in de krant was dat zowel bij de voor- als bij de tegenstanders van deze benoeming het woord tolerantie werd gebruikt en dat bij beide kampen de stellige overtuiging aanwezig was het woord terecht te gebruiken. Op zich is dat in het licht van de discussie, die werd gevoerd, in principe onmogelijk. Slechts één van beiden kon het begrip terecht annexeren, dan wel met het meeste recht voeren. Allereerst is het goed, het begrip zelf te ontleden, dan wel aan een nadere beschouwing te onderwerpen. Betekent tolerantie, dat je alles goedvindt wat er om je heen gebeurd? Dat je alles accepteert, wat er in de maatschappij plaatsvindt? Dat je alle, al dan niet godsdienstige uitingen nevenschikkelijk inpast? Het antwoord kan gauw worden gegeven en zal ook door alle partijen instemmend met nee woren beantwoord. Tolerantie bevindt zich zeker binnen bepaalde kaders. Maar juist die kaders, daar gaat het om. Het is met dit woord net als met het woord vrijheid. Ook dat dient in bepaalde kaders tot zijn ontplooiing te komen. Het kamp, dat gemakshalve geen rekening houdt met God en met Zijn Woord plaats tolerantie in kader van alles moet kunnen en een ander heeft dat maar te accepteren, mits die ander daardoor geen schade lijdt. Dat betekent bijna automatisch, dat er geen rekening gehouden wordt met gevoelens en nog minder met geloofsovertuigingen. Dat soort zaken is niet tastbaar, niet zichtbaar en daarom van minder dan wel geen belang. Althans zo doet dit kamp het voorkomen. Het vreemde in deze redenering zit dan wel in het gegeven, dat onder de noemer van intolerantie (want 'fundamentalisten' zijn per defenitie intolerant) een groep personen het recht ontzegd wordt hun eigen denkwijze uit te dragen en voor het voetlicht te halen. Dus enerzijds voor jezelf het recht claimen, alles te mogen en kunnen zeggen en anderzijds je opponent het recht ontzeggen zijn mening naar voren te brengen en in praktijk te brengen. Bijzonder dat gemakshalve het 'linkse kamp' dat niet ziet of zou het meer een niet willen zien zijn? Wie het vraagt mag het antwoord daarop geven. Zie je kans daartoe, voer dan deze discussie eens met hen. Hebben zij werkelijk niet in de gaten, dat zij de andere partij eveneens iets dwingend opleggen. Dat zij ook hun tegenstanders bepaalde rechten ontzeggen. Nog vreemder is het dat het geheel ook nog eens gewikkeld wordt in een democtatische verpakking. Men noemt zich voluit democraten en hebben niet in de gaten, dat zij voluit dictatoriaal zijn.

A. van de Wende