SGP Goedereede

Zij zou niets bij het oude laten! Wie zich in Nederland uit de markt wil prijzen, moet zich conservatief noemen, of, nog een paar graadjes erger: onverdraagzaam. Des te harder komt het aan als je als politieke partij een van deze vreselijke etiketten opgeplakt krijgt. Daarmee word je in feite afgeschreven.

Allereerst het etiket conservatief. Als we er voor het gemak even van uit gaan dat conservatieven dingen graag bij het oude willen laten, dan is er in Nederland anno Domini 2001 geen partij denkbaar die meer voor verandering is dan de SGP. Het verkiezingsprogramma van de SGP is al jaren het programma dat het meest afwijkt van de bestaande situatie in ons land. Zou dat programma worden uitgevoerd, dan zou de metamorfose van Nederland groter zijn dan na de uitvoering van het programma van welke partij dan ook. Zo bezien is er dan ook geen hervormingsgezinder partij te vinden dan de SGP. Niets bij het oude laten, (nagenoeg) alles moet anders!

Tja, en dan het verwijt van onverdraagzaamheid. Het is een publiek geheim dat de SGP, de christelijke partij namens wie ik de pen mag voeren, grote moeite heeft met bepaalde ontwikkelingen in de samenleving en de weerslag daarvan in wet- en regelgeving. Twee recente voorbeelden zijn het 'homohuwelijk' en de nieuwe euthanasiewet. De SGP vindt die wetten onverdraaglijk, omdat het onze diepste overtuiging is dat die ingaan tegen wat onze Schepper heeft bedoeld en tegen wat goed is voor mensen. Die schadelijke wetten zouden we dus het liefst zien verdwijnen, liever vandaag nog dan morgen. Toen daar in de Tweede Kamer over is gedebatteerd, hebben we daar geen geheim van gemaakt.

Is de SGP daarmee onverdraagzaam? Tot voor kort bestond er in ons land geen 'homohuwelijk' en was euthanasie verboden. En in de ons omringende 'buitenlanden' denkt men daar nog net zo over, zien de huwelijks- en euthanasiewetgeving er ongeveer net zo uit als tot voor kort hier het geval was. Zijn de Duitsers, de Fransen, de Amerikanen daarom onverdraagzaam? De vraag stellen is hem beantwoorden. Nee dus.

Zit de onverdraagzaamheid dan, zoals wel wordt gesuggereerd, in het feit dat de SGP en de andere christelijke partijen zich in het debat zo scherp opstelden. Feit is dat in ieder geval- het SGP-standpunt niet voor tweeërlei uitleg vatbaar was en is: de genoemde wetten zijn slecht. Die mening is in Tweede en Eerste Kamer uitvoerig toegelicht en onderbouwd. Volgens sommigen klonk in die radicale afwijzing te weinig respect door voor de mening van de tegenpartij. Toegegeven: daar zit wat in. Respect voor een wet die ik radicaal en hartgrondig afwijs, heb ik niet - daarvoor zijn die wetten te slecht, terwijl er in het begrip respect altijd nog iets positiefs doorklinkt.

Let wel: het gaat hier om standpunten, niet om personen. Verdraagzaamheid en respect voor personen zijn voluit bijbelse begrippen. Als het goed is kennen christenen hun plaats: allen schepselen zijn in gelijke mate afhankelijk van de goede en heilige God. Bij de doorleving van die werkelijkheid past op geen enkele manier de gedachte dat de ene mens meer is dan de ander. Sterker nog, als de Bijbel hierover spreekt worden we zelfs aangespoord om 1de ander uitnemender te achten dan onszelf (Filippenzen 2:3).

Is hiermee alles gezegd? Nee. De ergernis die sommigen hebben over de standpunten van de SGP zit ten diepste niet in verkeerd woordgebruik en evenmin in de radicaliteit van haar standpunt. Die gaat dieper. Ten diepste zit de wrevel en tegenstand in het beroep dat SGPers doen op de Bijbel.

Liberalen, socialisten en democraten komen voor de fundering van hun normen en waarden uiteindelijk uit bij de mens. De SGP bij Gods gezaghebbende Woord. Dáárin zat en zit de meest principiële tegenstelling. Díe tegenstelling is zo fundamenteel, dat ze onoverbrugbaar is. Hoe pijnlijk ook, het is niet anders.

M. de Bruyne